Libro sobre el género negro de Emilia Pardo Bazán editado por la RAG.
Ofrecido por:
La Real Academia Galega recupera la novela negra de Pardo Bazán con una edición especial
La RAG organizó este miércoles un acto en A Coruña con motivo del 175 aniversario de la muerte de la escritora
Te puede interesar: El Pazo de Meirás en Sada (A Coruña) recuerda el 175 aniversario de la muerte de Pardo Bazán
Este 2026 se cumplen 175 años de la muerte de Emilia Pardo Bazán y la Real Academia Galega ha querido reivindicar su aportación al género negro en un acto celebrado esta tarde en la Fundación Luis Seoane. Con este motivo, la RAG ha publicado una edición especial disponible en versión digital que recopila la novela La gota de sangre y los relatos Un destripador de antaño y El indulto.
En el acto, Pedro Feijoo, Inma López Silva y Ana Viéitez releyeron sus cuentos criminales desde la literatura gallega contemporánea, mientras que el músico Mario Diz, director da Orquestra e Coro de la Universidade de Santiago de Compostela, fue el encargado de poner la música.
Títulos como La gota de sangre (1911) hicieron de Pardo Bazán una precursora en el género negro en España. Sobre esta obra, en la que Ignacio Selva resuelve crímenes a través de la intuición, el protagonista descubre además que la justicia y la resolución de un crimen no son sinónimos, una muestra "da ollada crítica á sociedade do seu tempo", como recalcó María López-Sández, académica responsable de la Casa-Museo Emilia Pardo Bazán e impulsora del encuentro.
Por su parte, en unas declaraciones recogidas por la RAG, Xaquín Núñez Sabarís, profesor de la Universidade do Minho, resaltó también que la autora "sempre estivo moi atenta a todo fenómeno literario e acabou practicando a novidade que foi no seu momento a literatura policial. Este conxunto de textos permítennos considerala unha pioneira xa non só da novela máis canonicamente policial, senón tamén da perspectiva máis social que estamos a ver no xénero negro que encaixa co xénero negro contemporáneo".
La justicia, la desigualdad o la situación de la mujer forman parte de las tramas de sus novelas de género negro.
Pedro Feijoo añade en esta misma línea que "temos moito que aprender de Pardo Bazán, como precursora do xénero negro. Publicar é unha responsabilidade, a conversa cos lectores ten que servir para algo. Por suposto que hai que entreter, pero coido que a literatura debería servir sempre como ferramenta social. Non se trata de dar respostas, senón de propoñer preguntas e que se produza un diálogo".
La autora Inma López Silva coincide en la necesidad de generar reflexiones desde la literatura y, de la obra de Pardo Bazán, destaca que "interésame especialmente a súa fascinación polo crime e como é capaz de decatarse que está vivindo un momento esencial na evolución da antropoloxía criminal e do dereito penal en España —que repasa a súa amiga Concepción Arenal—, e que eses elementos serven para darlle unha nova volta á reflexión sobre a condición humana a través do mal".
A esto Ana Viéitez añade que "cen anos despois, a obra de Pardo Bazán resulta moi recomendable e amena para calquera lector de hoxe en día".
Futura exposición
El presidente de la RAG, Henrique Monteagudo, también recalcó el papel de la institución en la divulgación de la obra de la autora.
"A Academia mantén o seu compromiso co estudo e a difusión da figura e da obra de Emilia Pardo Bazán, que non por casualidade foi presidenta de honra da institución. Ademais de custodiar boa parte da súa biblioteca e mais o seu arquivo persoal, dedicámoslle á súa Casa-Museo o primeiro andar da nosa sede, no número 11 da rúa Tabernas, que foi o seu fogar na Coruña e onde están próximos a rematar os traballos de rehabilitación integral. A xornada de hoxe é un exemplo claro da vontade que temos de reforzar a recepción do legado literario de Pardo Bazán entre o público contemporáneo e de ligala á cultura galega de hoxe, en diálogo con varias voces das nosas letras actuais", explicó.
El acto de esta tarde tendrá continuidad en la propia Casa-Museo, donde se organizará una exposición temporal en su reapertura al público.